متن ترانه بابک جهانبخش واروونه
حرفات اشاره به تنهاییِ منه
هرچی که گفتی و تکرار میکنی
من دورِ موندنت دیوار میکِشم
اما به رفتنت اصرار میکنی
غربت برای من ، این شهرِ مُرده نیست
غربت ندیدنِ چشماته بعد از این
قبل از گذشتن از این عشقِ بی ثمر
یک لحظه ام شده ، پیشِ خودم بشین
*امشب دلِ تنگم پریشونه
این حالم و جز تو کی میدونه
امشب غمِ یادت ، تو این خونه س
دنیا اگه اینه که وارونَه س
زخمت که آخرین راهِ نجاتمه
با من رفیقه تا تنهاترم کنه
از رفتنت به من ، چیزی نگو ، برو
دردِ تو بامنه تا بهترم کنه
نظرات کاربران
0 نظر تایید شدههنوز نظری ثبت نشده است.