متن ترانه کامران مولایی عطر
بعضی آدما مثل سیگارن
هر روز که بگذره
تو وابسته تر میشی و اون
چیزای بیشتریو ازت میگیره
واسه خداحافظی آخرین قرارو نباید رفت
واسه ترک کردنش نخ آخر نباید کشید
واسه اون کسی که فکر رفتنِ
حتی دیوارای خونه هم درِ(ه)
نمیشه مانع رفتنش بشی
مث عطریِ که شیشه ش بی سرِ(ه)
زندگی بی عشق دلگیره ولی
دلتو هنوز پیشش گیره ولی
قلبت از تنهایی میگیره ولی
گاهی وقتا تنها بودن بهترِ(ه)
گریه کن اما واسه حال خودت
گریه کن برای اقبال خودت
قیدشو بزن دلت مال خودت
گریه کن اما بدون بی اثره
گریه کن برای تسکین خودت
گریه کن به حال غمگین خودت
گریه کن با بغض سنگین خودت
بگذر از اونی که از تو میگذره
تو مث قطاری اون مسافرِ(ه)
کُل رابطه براش یه سفرِ(ه)
گریه کن وقت خداحافظیِ
دل بریدن ایستگاه آخرِ(ه)
تو به حد کافی پاش موندی بسِ(ه)
دیگه تکلیفش با عشق مشخصِ(ه)
واسه اون عشق تو حکم قفسِ(ه)
اون پرنده رو رها کن بپرِ(ه)
نظرات کاربران
0 نظر تایید شدههنوز نظری ثبت نشده است.